JA TU RZĄDZĘ
Strona główna / Baza filmów / Filmy / JA TU RZĄDZĘ
  • Kraj: Polska
  • Rok produkcji: 1939
  • Premiera: 23 XII 1941


Pierwowzór literacki
powieść Wincentego Rapackiego jr. Romans pani majstrowej
Słowa piosenek
Charakteryzacja
Produkcja
Lira-Film

Obsada aktorska:

Ina Benita (Joasia Kopytkiewiczówna, córka szewca), Zbigniew Rakowiecki (hrabia Józio Lulewicz), Mieczysława Ćwiklińska (hrabina Lulewiczowa, matka Józia), Władysław Grabowski (hrabia Anatol Rzeszotarski, wuj Józia), Józef Orwid (Wirgiliusz Kopytkiewicz, szewc, ojciec Joasi), Zygmunt Chmielewski (prezes Bonifacy Żurek-Żurkowski, ojciec Kici), Stanisław Sielański (Józio, czeladnik szewski), Ludwik Sempoliński (Wacław, kompozytor, przyjaciel hrabiego Józia i Lolity), Loda Niemirzanka (Lolita, śpiewaczka, przyjaciółka hrabiego Józia i Wacława), Janina Martini (Kicia, córka prezesa), Czesław Skonieczny (klient w zakładzie szewskim), Amelia Rotter-Jarnińska (klientka w zakładzie szewskim), Chór Dana (czeladnicy szewscy), Adam Wysocki (Kwapiszewski, czeladnik szewski), Tadeusz Jasłowski (czeladnik szewski), Tadeusz Bogdanowicz (czeladnik szewski), Mieczysław Ziołowski (czeladnik szewski), Roman Dereń (Baptysta, lokaj hrabiego Józia), Jan Ciecierski (John, lokaj prezesa), Gustawa Błońska (Agnieszka, pokojówka hrabiego Rzeszotarskiego), Ziemowit Karpiński (fotograf), Jerzy Bielenia (birbant), Julian Krzewiński ("baron" na przyjęciu u prezesa), Stefania Betcherowa ("profesorowa" na przyjęciu u prezesa), Zofia Mellerowicz ("wujenka" na przyjęciu u prezesa), Zofia Wilczyńska (kobieta na przyjęciu u prezesa), Mieczysław Winkler (mężczyzna na wyścigach)
  • Treść
  • O filmie
  • Głosy prasy
  • Galeria

Warszawa. Hrabia Józio Lulewicz, korzystając z rodzinnego majątku, prowadzi beztroskie życie. Pewnego ranka wraca z kolegami z całonocnej zabawy. Wybija szybę w zakładzie szewskim na Starym Mieście i ucieka. Wacław, przyjaciel Józia, jest kompozytorem. Pisze właśnie operetkę, którą chce wystawić z udziałem śpiewaczki Lolity, swojej narzeczonej. Ma nadzieję, że Józio sfinansuje ich nowy teatr muzyczny. Niestety, matka hrabiego stanowczo się temu sprzeciwia.

Józio idzie do zakładu szewskiego, by zapłacić za wyrządzoną szkodę. Okazuje się, że właściciel, majster Kopytkiewicz, szuka ucznia. Józio podaje się za chłopaka z prowincji i zostaje przyjęty do pracy. Wierzy, że matka, by uniknąć kompromitacji, da mu pieniądze na otwarcie teatru. Po kilku dniach Józio poznaje Joannę, córkę właściciela. Zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia. Ona bierze go za prostego, niewykształconego chłopaka. Codziennie wieczorem uczy go czytać i pisać. Nie pozostaje też obojętna na jego względy.

Hrabia Rzeszotarski, wuj Józia, przynosi mu pieniądze od matki na otwarcie teatru. Józio odmawia. Chce nadal pracować u szewca i sam zarabiać. Hrabia Rzeszotarski spotyka prezesa Żurek-Żurkowskiego. Opowiada mu o Józiu, swoim siostrzeńcu, który na złość matce został czeladnikiem. Prezes wpada na pomysł, by Józio ożenił się z jego córką, Kicią. Idzie do zakładu szewskiego, by w tajemnicy porozmawiać z przyszłym zięciem. Nieświadomy pomyłki, zaprasza na przyjęcie Józia, ale nie hrabiego, tylko starszego czeladnika, jego imiennika. Na przyjęciu „hrabia” Józio popełnia co chwilę gafy i niezręczności. Nie przeszkadza to  prezesowi w ogłoszeniu zaręczyn swojej córki.

W tym czasie Wacław i Lolita usiłują przekonać Lulewicza, by przyjął pieniądze od matki. Józio, zakochany w Joasi, nie chce o tym słyszeć. Skutek przynosi dopiero intryga przygotowana przez Wacława. W efekcie Joasia, która dowiaduje się prawdy o Józiu, nie chce go znać. Równocześnie wyjaśnia się, że Józio, zaręczony z Kicią, nie jest hrabią. Hrabia Rzeszotarski godzi zwaśnioną parę. Józio żeni się z Joanną. Rok później cała rodzina spotyka się przy kołysce małego Ignasia, ich dziecka.   

 

  



Strona Internetowa współfinansowana przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu
Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko.
Główny serwis POIiŚ