FLORIAN
  • Kraj: Polska
  • Rok produkcji: 1938
  • Premiera: 28 X 1938


Reżyseria
Asystent reżysera
Pierwowzór literacki
powieść Marii Rodziewiczówny
Kierownictwo artystyczne
Projekty kostiumów
Słowa piosenki
Dźwięk
Aparatura
British Acoustic
Charakteryzacja
Fotosy
Stephot
Konsultacja wojskowa
Kierownictwo produkcji
Produkcja
Elektra-Film
Atelier
Sfinks
Laboratorium
Sfinks
Dystrybucja
Dom Handlowo-Przemysłowy Sfinks
Dystrybucja (na Małopolsce, Śląsku i w Zagłębiu Dąbrowskim)
Maksymilian Kazanowicz

Obsada aktorska:

Kazimierz Junosza-Stępowski (dziadek Melchior Wereszczyński), Stanisława Angel-Engelówna (Bronka, wnuczka Wereszczyńskiego), Tadeusz Fijewski (Gaweł, wnuk Wereszczyńskiego), Klemens Mielczarek (Paweł, wnuk Wereszczyńskiego), Ziutek Kudła (Florek, wnuk Wereszczyńskiego), Wiesław Meus (Szymon, wnuk Wereszczyńskiego), Wanda Jarszewska (pani Rupejko, matka Alfreda), Jerzy Pichelski (Alfred Rupejko), Edmund Biernacki (organista), Helena Grossówna (Łusia, córka organisty), Jagna Janecka (Ewa), Józef Orwid (proboszcz), Stefan Hnydziński (Horehlad), Tadeusz Białoszczyński (graf von Freden), Franciszek Dominiak (Skalec, ordynans grafa von Fredena), Czesław Skonieczny (komisarz ), Stanisław Grolicki (komendant Fischer), Józef Węgrzyn (generał von Schulz), Bronisław Dardziński (legionista), Feliks Żukowski (sierżant Kurt Braun), Stefania Betcherowa (gospodyni), Zofia Wierzejska (kobieta w tłumie)
  • Treść
  • Głosy prasy
  • Ciekawostki
  • Galeria

Rok 1914, trwa I wojna światowa. Małe miasteczko na Kresach. Dźwięk dzwonu Florian towarzyszy mieszkańcom we wszystkich ważnych wydarzeniach. Ludzie komentują ogłoszenie, które wzywa do oddania miejscowym władzom wszystkich przedmiotów wykonanych z metali szlachetnych. Najbardziej martwią się, że stracą dzwon. Komisarz  informuje proboszcza, że za kilka dni dzwon zostanie zarekwirowany. Właściciel dworu, Wereszczyński, dowiaduje się o tym od Bronki, swojej wnuczki.

W niedzielę mieszkańcy zbierają się na mszy. Dla Alfreda jest to okazja do spotkania się z Bronką, w której się kocha. Na spotkaniu u proboszcza Wereszczyński, organista, Bronka i Łusia omawiają plan ratowania dzwonu i ukrycia go w jeziorze. Akcję mają przeprowadzić wnukowie Wereszczyńskiego. W nocy Gaweł wznieca pożar w miasteczku, by odwrócić uwagę władz od akcji „Florian”. Potem razem z braćmi, z pomocą Ewy, Łusi, Bronki i Alfreda, zdejmują dzwon z wieży kościelnej i wywożą. Horehlad, miejscowy donosiciel, zaczyna coś podejrzewać.

Alfred wkrótce wyjeżdża na front. Żegna się z Bronką i wyznaje jej miłość. Trwają zacięte walki. W okolicy pojawia się coraz więcej uchodźców. Wkrótce do miasteczka wkraczają wojska niemieckie. Komendant Fischer, który nie wierzy, że Rosjanie zabrali dzwon, wszczyna dochodzenie w tej sprawie. Chłopcy spotykają w lesie legionistę. Paweł i Florek decydują się wstąpić do legionów.
Dowódca oddziałów niemieckich, graf von Freden, wybiera dwór Wereszczyńskiego na swoją kwaterę. Skalec, jego ordynans, Ślązak z pochodzenia, zaprzyjaźnia się z Gawłem, Szymonem i Łusią. Horehlad donosi na  Wereszczyńskiego. Na przesłuchaniu u rotmistrza Wereszczyński twierdzi, że dzwon wywieźli Rosjanie. Zostaje aresztowany, ale von Freden zwalnia go. W gospodzie pijany sierżant Braun pokazuje Horehladowi znaleziony plan ukrycia dzwonu. Horehlad kradnie mu go; ukrywa się w lesie. Kiedy widzi Brauna jadącego konno, strzela do niego. Na wieść o morderstwie generał von Schulz nakazuje aresztowanie najbardziej szanowanego mieszkańca i stawia ultimatum – jeśli w ciągu 48 godzin nie znajdzie się zabójca, zakładnik zostanie rozstrzelany.

Gaweł, by ratować dziadka, przyznaje się do winy. Ewa znajduje w lesie rewolwer Horehlada. Skalec i chłopcy jadą do niego i obezwładniają. Ruszają do komendantury. W tym czasie proboszcz odwiedza Wereszczyńskiego w areszcie, dodaje mu otuchy. Trwają przygotowania do egzekucji. W ostatniej chwili dociera na miejsce Skalec ze swoim jeńcem. Wereszczyński zostaje uwolniony. Mieszkańcy witają go entuzjastycznie.

Wojska niemieckie wycofują się z miasteczka. Nadchodzą bolszewicy. Mieszkańcy dworu bronią się. Jedna z kul trafia Szymka. Razem z polskim wojskiem zjawiają się Paweł i Florek. Szymek umiera w otoczeniu rodziny. Bronka dostaje depeszę, że ranny Alfred jest w szpitalu. Odwiedza go. Alfred ma oszpeconą twarz, ale Bronka jest szczęśliwa, że żyje. Wyznają sobie miłość.
Ku radości mieszkańców dzwon Florian wraca na wieżę kościelną.

 



Strona Internetowa współfinansowana przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu
Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko.
Główny serwis POIiŚ