TAJEMNICA MEDALIONU
Strona główna / Baza filmów / Filmy / TAJEMNICA MEDALIONU
  • Kraj: Polska
  • Rok produkcji: 1922
  • Premiera: 4 VI 1922


Reżyseria
Scenariusz
Zdjęcia
Produkcja
Film Narodowy

Obsada aktorska:

Helena Sulima (Róża Łajbin vel hrabina Izabela Czartońska), Henryk Rydzewski (rotmistrz Stanisław Borski), Ryszard Sobiszewski (kapitan Champreux), Helena Marcello-Palińska (Helena Drojecka), Maria Hryniewiczówna (Marynia Starowska, panienka z dworu), Lucjan Jastrzębiec-Kraszewski (Izydor Sałomonowicz, szpieg bolszewicki)
  • Treść
  • Głosy prasy
  • Galeria

Trwają walki polsko-bolszewickie. Rotmistrz Stanisław Borski zostaje ranny. Trafia do pobliskiego dworu, gdzie pani Starowska i jej córka Marynia troskliwie się nim zajmują.  Marynia zaczyna darzyć go uczuciem. Kilka dni później oddział bolszewików napada na dwór. Dochodzi do strzelaniny. Bolszewicy wyprowadzają rotmistrza do lasu i żywego zakopują w ziemi. Marynia modli się o jego ocalenie. Razem z matką udaje jej się go odnaleźć. Przejeżdżający oddział żołnierzy zabiera nieprzytomnego Borskiego do kapitana Champreux, zaprzyjaźnionego z nim dowódcy francuskiej misji wojskowej.

W Warszawie trwają demonstracje komunistów i robotników. W trakcie zamieszek Borski dostrzega w tłumie Izydora, szpiega bolszewickiego, który brał udział w napadzie na dwór Starowskich. Policjant, który ma go śledzić, szybko traci go jednak z oczu.  

Izydor udaje się do hrabiny Czartońskiej. Mówi jej, że Borski żyje i że może ich zdemaskować. Hrabina, która zna Borskiego z przyjęć, zaprasza go do siebie. Wsypuje mu do kieliszka z winem środek nasenny. Korzystając z sytuacji, ukrywa w jego czapce fragment listu, który otrzymała od prezesa Związku Imperialistów z Berlina. Jest w nim mowa o przesłanych pieniądzach na „zdobycie planów mobilizacyjnych, rozwijanie propagandy komunistycznej i opłacenie agitatorów, którzy mają przewrócić we łbach polskiemu bydłu”.

Hrabina zawiadamia władze wojskowe, że rotmistrz Borski jest niemieckim szpiegiem. W czasie rewizji żołnierze znajdują w jego czapce list. Podczas przesłuchania Borski twierdzi, że nie ma z tą sprawą nic wspólnego. Zostaje jednak aresztowany, bo na papierze widoczny jest odcisk jego palca. Wkrótce rozpoczyna się proces. Mimo zeznań Maryni i kapitana Champreux, którzy stają w obronie Borskiego, sąd uznaje go jednak za zdrajcę i skazuje na rozstrzelanie. Champreux, który dostał list do wglądu, kojarzy jego zapach z perfumami hrabiny Czartońskiej, znanej mu z jakiegoś przyjęcia. Udaje się do księżny Podhoreckiej, ale okazuje się, że ona zna rodzinę Czartońskich jedynie ze wspomnień swojej przyjaciółki, pani Drojeckiej, wywiezionej na Wschód. Jej pamiętnik z moskiewskiego więzienia, ukryty w medalionie, ujawnia prawdę – Iza Czartońska, maltretowana przez „krwiożerczą” Różę Łajbin, zmarła w więzieniu.

Kapitan Champreux odwiedza „Czartońską”, by ją zdemaskować i ocalić Borskiego. Mówi jej o powrocie pani Drojeckiej z grupą repatriantów. Przerażona „Czartońska” przyznaje, że jest Różą Łajbin. Opowiada kapitanowi swoje losy. Jej ojciec, Żyd, miał karczmę w Kownie. Po wybuchu wojny robił przy jej pomocy duże interesy z wojskiem. Potem wyjechali do Berlina, gdzie Róża dostała pracę sekretarki w Związku Imperialistów. Wkrótce została wysłana do Moskwy, by  przygotować akcję propagowania komunizmu, który miał przyczynić się do „zniszczenia Polski”. Wtedy też uczestniczyła w przesłuchaniach polskich więźniów.

 

 powyższe streszczenie powstało na podstawie niekompletnej kopii filmu;
w żródłach z okresu, w jakim film zrealizowano, nie zachowała się pełna treść filmu

 



Strona Internetowa współfinansowana przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu
Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko.
Główny serwis POIiŚ