Strona główna / Baza filmów / Filmy / U KRESU DROGI
  • Kraj: Polska
  • Rok produkcji: 1939
  • Premiera: 9 V 1939


Tytuł roboczy
CZŁOWIEK-WIDMO
Tytuł angielski
AT PATHS END
Reżyseria
Scenariusz
Scenariusz - pomysł
Scenopis
Zdjęcia
Scenografia
Kostiumy (projekty sukien)
Muzyka
Dźwięk
Aparatura
Tobis-Klangfilm
Charakteryzacja
Kierownictwo produkcji
Produkcja
Atelier
Falanga
Laboratorium
Falanga
Dystrybucja
Polska Spółka Filmowa

Obsada aktorska:

Kazimierz Junosza-Stępowski (Jan Turwid, profesor), Irena Malkiewicz-Domańska (Gabriela, żona Turwida), Tamara Wiszniewska (Weronika, córka Turwidów), Mieczysława Ćwiklińska (Kordelia, ciotka Gabrieli), Franciszek Brodniewicz (hrabia Wiktor Łański), Adam Brodzisz (Jerzy, narzeczony Weroniki, medyk), Ludwik Fritsche (Feliks, służący Turwida), Anna Jaraczówna (Ania, pokojówka Turwidów), Wanda Polakowska (Weronika jako dziecko), Irena Skwierczyńska (kobieta na widowni), Feliks Chmurkowski (aptekarz), Jerzy Roland (lekarz), Tadeusz Frenkiel (adwersarz Turwida na kongresie), Karol Dorwski (antykwariusz), Stanisław Łapiński (gość na imieninach Gabrieli), Stanisław Grolicki (mnich), Oktawian Kaczanowski (członek prezydium kongresu), Jerzy Rygier (członek prezydium kongresu), Zofia Wrońska
  • Treść
  • O filmie
  • Głosy prasy
  • Ciekawostki
  • Galeria
 
Mieczysława Ćwiklińska,
Irena Malkiewicz

Profesor Jan Turwid pracuje nad nową szczepionką. Nie ma czasu, by zajmować się żoną Gabrielą. Prosi więc jej dawnego kolegę, hrabiego Wiktora Łańskiego, by dotrzymywał jej towarzystwa. Wiktor szybko zdobywa sympatię Gabrieli, ciotki Kordelii i Weroniki, córki Turwidów. Jan wyjeżdża na kongres lekarski, gdzie przedstawia wyniki swoich prac nad szczepionką. Gabriela zwierza się Wiktorowi, że bardzo kocha męża, ale martwi się, że oddalili się od siebie. Wiktor postanawia wyjechać. Na pożegnanie Gabriela całuje go. Scenę tę widzi Jan. Przekonany, że żona go zdradza, wstrzykuje sobie surowicę i pozoruje własną śmierć. Gabriela pogrąża się w rozpaczy. Jan potajemnie zakrada się do domu, by zabrać swoje materiały naukowe. Swój sekret powierza jedynie staremu słudze Feliksowi.

Przez kolejne lata Jan pracuje jako pomocnik aptekarza w małym miasteczku. Pewnego razu jedzie do Warszawy i spotyka się z Jerzym, bratem aptekarza, który jest lekarzem w tej samej klinice, w której kiedyś on pracował. Jan pomaga mu w badaniach. Dowiaduje się, że narzeczoną Jerzego jest Weronika Turwid, uzdolniona skrzypaczka. Jan poznaje ją na koncercie. Weronika jest zaskoczona jego podobieństwem do ojca., mówi o tym Wiktorowi. Łański odwiedza Jana i uświadamia mu, że swoim „samobójstwem” bardzo skrzywdził Gabrielę. Profesor nie chce jednak wrócić do rodziny. Zamyka się w klasztorze. Tuż przed śmiercią odnajdują go tam Wiktor i Gabriela. Uspokojony Jan umiera.  

 



Strona Internetowa współfinansowana przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu
Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko.
Główny serwis POIiŚ