• Kraj: Polska
  • Rok produkcji: 1928
  • Premiera: 9 XI 1928


Tytuł angielski
PAN TADEUSZ
Reżyseria
Asystent reżysera
Kierownictwo zdjęć
Scenografia
Charakteryzacja
Fotosy
Fotos
Kierownictwo produkcji
Produkcja
Star-Film
Laboratorium
Falanga
Dystrybucja
Star-Film
Dystrybucja (na Małopolskę, Górny Śląsk i Wołyń)
Kolos

Obsada aktorska:

Stanisław Knake-Zawadzki (Sędzia), Jan Szymański (Jacek Spolica - Ksiądz Robak), Mariusz Maszyński (Hrabia), Leon Łuszczewski (Tadeusz Soplica), Helena Sulima (Telimena), Zofia Zajączkowska (Zosia), Paweł Owerłło (Podkomorzy), Helena Górska-Brylińska (Podkomorzyna), Rena Hryniewiczówna (Podkomorzanka), Mura Starkówna (Róża, podkomorzanka), Wiesław Gawlikowski (Wojski), Marian Jednowski (Gerwazy), Julian Krzewiński (Rejent), Teodor Roland (Asesor), Ajzyk Samberg (Jankiel), Ludwik Fritsche (Protazy), Janina Klimkiewiczowa (Wojszczanka), Marian Palewicz-Golejewski (generał Jan Henryk Dąbrowski), Józef Trembicki (generał Karol Otto Kniaziewicz), Bolesław Horski (major Płut), Józef Maliszewski (kapitan Rykow), Henryk Rzętkowski (2 role: sierżant Gont; chłop w karczmie), Józef Kotarbiński (dziad legionista), Wanda Majchrzycka (ochmistrzyni), Aleksander Bogusiński (Ksiądz pleban), Antoni Bednarczyk (Maciek nad Maćkami), Władysław Pytlasiński (Kropidło), Józef Zejdowski (Konewka), Henryk Kawalski (Bartek Prusak), Mikołaj Lewicki (Buchman), Jerzy Janowski (Brzytewka), Henryk Weise (Szydełko), Aleksander Junosza-Olszakowski (Sak), Józef Śliwicki (Stolnik), Felicja Pichor-Śliwicka (Stolnikowa), Iza Bellina (Ewa), Jerzy Leszczyński (król Stanisław August Poniatowski), Gustaw Buszyński (Rejtan), Stefan Jaracz (Napoleon Bonaparte), Karol Jarszewski (Stanisław Małachowski), Stanisław Gruszczyński (ksiądz Sapieha), Antoni Różański (ksiądz Kołłątaj), Ignacy Dygas (Xawery Branicki), Witold Skarżyński (hrabia Poniński), Jerzy Marr (Stanisław Szczęsny Potocki), Wojciech Brydziński (Adam Mickiewicz), Karol Karpowicz (gość Sędziego), Ryszard Ordyński (oficer armii generała Dąbrowskiego), Zofia Karpowiczówna (dziewczynka. którą opiekuje się Zosia), Kazimierz Pianko (gajowy)
  • Treść
  • O filmie
  • Głosy prasy
  • Ciekawostki
  • Galeria
 
Mariusz Maszyński, Zofia Zajączkowska

Rok 1832, Paryż. Adam Mickiewicz wspomina kraj rodzinny. Zdjęcia Wi lna i modlących się ludzi przy Ostrej Bramie, pejzaż litewski, dom rodzinny Adama Mickiewicza.

Do rodzinnego dworku w Soplicowie przyjeżdża Tadeusz. Widzi w ogrodzie Zosię, podlewającą kwiatki. Wita się z rodziną i gośćmi. Dowiaduje się o trwającym sporze o zamek  między Sędzią, który jest jego wujem i Hrabią, dziedzicem majątku Horeszków. 

Uroczysta kolacja na zamku. Wchodzi spóźniona Telimena i siada obok Tadeusza. Rejent spiera się z Asesorem o psy biorące udział w polowaniu. Gerwazy opowiada Hrabiemu historię zamku Stolnika, ostatniego z rodziny Horeszków. Przed laty w czasie walk z Moskalami w obronie zamku Jacek Soplica zabił przypadkowo Stolnika, ojca jego ukochanej Ewy. Gerwazy, wierny sługa Horeszków, przysiągł mu zemstę.

Następnego dnia rano goście udają się na grzybobranie. Telimena flirtuje z Hrabią i Tadeuszem. Sędzia wyjawia jej, że planuje małżeństwo Tadeusza i Zosi. Gajowy przynosi wiadomość o pojawieniu się w okolicy niedźwiedzia. Wszyscy przygotowują się do polowania. Tymczasem w karczmie Jankiela zbiera się szlachta. Ksiądz Robak nakłania zebranych do zorganizowania powstania i przyłączenia się do wojsk Napoleona.

Następnego dnia w czasie polowania niedźwiedź atakuje Tadeusza i Hrabiego. Celny strzał księdza Robaka ratuje ich od śmierci. Telimena postanawia wydać Zosię za mąż za Hrabiego, sama natomiast chce poślubić Tadeusza. Urządza ucztę. Podczas niej ożywają dawne urazy między rodem Sopliców i Horeszków. Hrabia nie chce oddać zamku i razem z Gerwazym planuje zbrojną walkę o niego. Tymczasem w zaścianku Dobrzyńskich gromadzi się szlachta. Nie mogą dojść do porozumienia. Gerwazy nakłania ich do ataku na Soplicowo. 

W trakcie zajazdu mieszkańcy Soplicowa zostają uwięzieni. Szlachcice urządzają sobie ucztę, zakrapianą alkoholem, a po niej zapadają w głęboki sen. Kiedy się budzą, są już jeńcami żołnierzy rosyjskich, który przyszli mieszkańcom Soplicowa z pomocą. Dzięki księdzu Robakowi udaje się uwolnić szlachciców. Wszyscy jednoczą się w walce z Rosjanami. Ciężko ranny ksiądz Robak, który w czasie walki ocalił Hrabiego i Gerwazego, spowiada się ze swojego życia i wyznaje, że jest Jackiem Soplicą. Gerwazy mu przebacza.

Rok 1812. W Soplicowie w obecności polskich generałów odbywają się zaręczyny trzech par, w tym Zosi i Tadeusza, którzy chcą uwłaszczyć chłopów. Jankiel gra poloneza.


 

 


Polityka prywatności
Strona Internetowa współfinansowana przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu
Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko.
Główny serwis POIiŚ